Foto’s oude doos
Bovenste rij v.l.n.r. Sjang Nevels, L.Nevels, W.Peeters, L.Keyaerts, M.Brouns, H.Ramakers Zittend v.l.n.r. Chr.Peeters, S.Scheyvens(toenmalig voorzitter), A.Corstjens (toenmalig secr.penningmeester)
Groepsfoto van de leden in 1983 ter gelegenheid van het 60- jarig bestaan van de club.
Groepsfoto van de leden in 1999 bij het 75-jarig bestaan van de club.
V.l.n.r. Th.Peeters (huidig voorzitter), A.Corstjens (oud secr. penningmeester), Chr. Peeter (oud voorzitter)
Chris Deneer uit Wessem zorgt ervoor dat de duiven het luchtruim in kunnen. Het thuisfront wacht intussen in spanning af.
Het bestuur van 1999
Mathieu Deneer uit Wessem staand op de vrachtwagen naast de duivenmanden.
"Zijn de weersverwachtingen goed en kunnen de duiven gelost worden", zullen zijn gedachten zijn.
Sjang Ramakers* laat hier zijn, dat de liefde voor de duiven soms wel heel ver gaat.
Trots poseert nog een jonge Jan Lalieu met xe9xe9n van zijn duiven op het dakbordes van het ouderlijk huis in de Holstraat.
Twee grote melkers uit het recente verleden, die Thorn op de grote fond naamsbekendheid hebben gegeven, de nog jonge John Lalieu en Herman Thijssen. Zal Herman de opbrengst van de prijzenpot hier weer uitgeven?
Chris Peeters* voor zijn duivenhok, in gezelschap van zijn kleinzoon Ron Barten.
Een trotse Sjang Tubee en vrouw in 1981. Twee duiven mee op Bergerac, een loodzware vlucht, en geklokt om 11.58 en 12.02. Goed voor een 3e en 6e provinciaal!
Op de vrachtwagen van Jef Geurts werden de duiven vaak weggebracht om ze af te richten voor het zware werk. Zijn zoon Juul staat links naast hem.
Duiven inzetten in het clublokaal.
Herman Thijssen* zittend naast de telefoon en wachtend op de aankomst van zijn duiven.
Herman Thijssen* en Piet Stienen*
Heeft Ad Vorselen hier de witpen aan de haak geslagen?
Gezellig samen bij de prijsuitrijking ZLU in 1984
In het inzetlokaal t Korfke te Weert, ong.1970. Op de voorgrond gezellig achter een glas bier: Herman Thijssen, Ad Vorselen en John Lalieu. Op de achtergrond: Lei Kuypers.
De winnaars van het Europees Kampioenschap in 1993 komen uit Thorn.
In afwachting van de komst van zijn duiven leest Wiel Thijssen de krant. Zal zijn naam de volgende dag bij de uitslagen van de duiven in de krant staan?
Herman Thijssen* en Piet Stienen*
Inval op bruiloft 1943
Op 4 januari 1943 viel op de bruiloft van Jan Tubee (Sjang Tubee) en Fien Tubee-Geurts de Duitse bezetter binnen. Toen ze x92s middags in de Wal nog aan het feesten waren, stopte er plotseling een x91boevenwagenx92.
Reden van de inval was dat de familie Tubee postduiven in het bezit hadden. De postduiven, die op Stiftlaan 203 verbleven (Stiftlaan is de huidige Wilhelminalaan), waren eigendom van de gebroeders Tubee, te weten Mathieu, Sjaak en Sjang.
De duiven stonden echter alleen op naam van Thieu Tubee, zodat deze ook door de veldwachter als verantwoordelijke werd verbaliseerd.
Op het moment van de inval wist Harrie Tubee, via het keukenraam te ontsnappen om Mang Tonnaer, die ook postduiven had, in de Hofstraat te waarschuwen.
Mang heeft toen de duiven gevangen en vervoerd naar een stuk land gelegen aan de Maas, in de volksmond beter bekend onder x91Doearx92.
Daar aangekomen werd er kuikengaas gespannen over een buitenkuil. De postduiven werden toen onder dit kuikengaas enkele maanden vastgehouden tot de kust veilig was.
De boete de Thieu en Sjaak Tubee kregen was behoorlijk voor die tijd; allebei x83 100,-. Verder werd Thieu veroordeeld tot 4 maanden dwangarbeid door de Duitse bezetter, en moest gaan werken op een Duitse windmolen in de Duitse plaats Krefelt.
De vrouw van Thieu Tubee was echter in blijde verwachting van hun eerste kind, waardoor dit natuurlijk zeer ongelegen kwam.
Maar zoals gewoonlijk hadden de gebroeders Tubee hierop wat bedacht. Sjaak Tubee is toen voor Thieu Tubee gaan zitten, zodat Thieu bij de geboorte van zijn eerste kind (Jan Tubee) aanwezig kon zijn.
Ondanks de inbeslagname van de postduiven hebben de gebroeders Tubee na de bevrijding toch aan de duivensport kunnen deelnemen en hebben zij hun sporen verdiend in onze vereniging.
Een stukje geschiedenis
Een gedeelte uit de toespraak van burgemeester Smeets, tijdens het 60-jarig bestaan van onze vereniging, op 19 maart 1983
x85x85x85x85.De vereniging werd opgericht 23 maart 1923. Voor zover bekend traden de volgende leden toe: P.Corbey, Jan Corbey, W.Tubee, Sjang en Graat Adams, Gebr. Nevels, Lambert Lalieu, H.v.d. Leeuw, Gebr. Parren, Lambert Parren (eerste secretaris), Simon Scheyvens, Cl.Tonnaer, Godfr. en Graad Cober.
Het eerste duivenlokaal was bij Marie Lalieu. Er werd een verzendmand gekocht, die gemaakt werd door een mandenmaker uit Grathem. Ieder lid moest het zijne bijdragen om deze mand te bekostigen.
Bij Marie Lalieu werd ingekorfd en de mand met duiven werd bij de tramhalte, het voormalige cafxe9 x92t Trefpunt, op de tram geplaatst voorzien van een label met het volgende opschrift: x91Aan de heer stationschef van Boxmeer. Gelieve deze duiven zondagmorgen acht uur te lossenx92
Dit gebeurde dan ook altijd. Of het regende of sneeuwde of het mistig was of niet er werd altijd gelost. Tegen de tijd dat de duiven thuis werden verwacht, zat er een bestuurslid bij Marie Lalieu te wachten met een wekker en potlood en papier. Degene, die het eerst met het gummibandje van de duif verscheen, werd hier op wekkertijd genoteerd en verdiende zo de eerste prijs.
Voor dit werk werden toen snelle fietsers gevraagd, die zo snel reden dat ze bij het lokaal aankwamen en niet stil konden komen, zodat de fiets soms vijftien meter verder tegen een muur tot stilstand kwam.
Het is ook al eens gebeurd dat een fietser tussen een lantaarnpaal en een muur terecht kwam, wat tot gevolg had: de fiets total loss. Enkele jaren later werd er een echte duivenklok gekocht en inmiddels was het lokaal gevestigd bij Marie van Mienus. Toen de duiven moesten komen en bij Marie geconstateerd moest worden, was er al een lid zo slim om op tijd naar de klok te gaan. En hij liep met de klok rondom de tafel, zodat niemand kon constateren voordat zijn broer met het bandje er geweest was. Het kwam ook voor dat de duiven x92s middags werden verwacht en dat er reeds om 9 uur x92s morgens werd geconstateerd, doordat twee bestuursleden hun duiven voor de verzending reeds uit de mand gehaald hadden. Terwijl er die dag slechts 3 rechtsgeldig werden geklokt, vanwege het slechte weer.
In de oorlog 40-45 heeft de vereniging op non-actief gestaan, omdat het door de bezetter verboden was om duiven te hebben.
Na de oorlog heeft de vereniging een grote bloei doorgemaakt. Drees Corstjens was toen de grote animator en voorbeeldig secretaris-penningmeester. In 1983 telde de vereniging 70 leden en 4 jeugdleden.


